Praca Bierdiajewa koncentruje się wokół kilku podstawowych dla niego problemów, jak wolność - determinizm, istota - istnienie, czas - wieczność. Uderza jednak, gdy znane jest życie Bierdiajewa, szczególny nacisk położony na tragedię filozofa i na samotność, na ból istnienia i przemijanie.
Pięć artykułów, w których toczy się dyskusja z romantycznymi (XIX) ideami głoszącymi podporządkowanie miłości siłom ewolucji i mechanizmowi doboru naturalnego. Sołowiow dowodzi ich niesłuszności i przedstawia swój sposób pojmowania sensu istnienia miłości.
Ze wstępu tłumacza: Autobiografia Bierdiajewa, uważana jest za jego najlepszą książkę, daje panoramę wydarzeń historycznych i życia intelektualnego Europy w ciągu pierwszej polowy XX wieku. Jest to opis wędrówki filozoficznej, a ściślej duchowej, przez co sama książka wpisuje się w nurt literatury
Obawy pisarza spełniły się i w 1936 został aresztowany i skazany na obóz trzyletni w Workucie. Rok później śmiertelnie chory Beringow, obawiając się o bezpieczeństwo swoje i swojej rodziny, spali wszystkie powierzone mu rękopisy… „Spalona powieść” to próba odtworzenia pierwotnej wersji. Jak nie da
Ze Wstępu tłumacza: (...) Książka Bierdiajewa Sens twórczości natychmiast po swoim ukazaniu się wywołała ostre spory. Uznano ją nawet za „książkę wykrzyczaną”, mającą chwilami styl maniakalny, jedno słowo powtarza się na stronie nawet pięćdziesiąt razy, autor nie rozmyśla, ale wydaje dekrety. Pisze
Książka, którą sam autor uznał za syntezę swojej personalistycznej filozofii, jest poświęcona burzeniu mitów odnoszących się do człowieka. Mity te równocześnie człowieka zniewalają. Bierdiajew omawia zniewolenie człowieka przez społeczeństwo, rodzinę, erotykę, państwo, a także przez idee, jak na
Słowiański wyraz Bogo-słowije jest odpowiednikiem greckiego Theo-logia. Papież Jan Paweł II posłużył się tym terminem w przemówieniu do uczestników Kongresu Teologicznego Europy Środkowo-Wschodniej (Częstochowa, 15 VIII 1991), zachęcając do podjęcia refleksji teologicznej w duchu świętych Cyryla i
Ojciec Sergiusz Bułgakow (1871-1944) to jeden z największych myślicieli XX wieku, autor systemu teologicznego zwanego sofiologią, a także wielu prac z dziedziny ekonomii i filozofii,napisał także mały traktat o dogmacie kultu ikony.
Od redakcji: Jedna z podstawowych książek Bierdiajewa, zajmująca się człowiekiem jako istotą moralną. Dążąc do przezwyciężenia trudności klasycznej etyki, oskarżając z pasją wszelki fałsz i obłudę, Bierdiajew dąży do stworzenia personalistycznej etyki twórczości, w której tworzenie będzie
